Türkiye’de Akran Zorbalığı Alarm Veriyor: Yüzde 40 ile Dünya Ortalamasını Aştık!

İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğü ile Üsküdar Üniversitesi iş birliğinde düzenlenen eğitim programında 2 bine yakın rehber öğretmenle buluşan Prof. Dr. Nevzat Tarhan, genç kuşakları bekleyen dijital ve sosyal risklere karşı önemli uyarılarda bulundu. Türkiye'deki akran zorbalığı oranının OECD ortalaması olan %33'ü aşarak %40 seviyelerine çıkması, okullarda **"Kriz Müdahale Planları"**nın oluşturulmasını zorunlu kılıyor.

Yangın Eğitimi Kadar Ciddi Olmalı

Okullardaki şiddet olaylarını söndürülmesi gereken bir yangına benzeten Prof. Dr. Tarhan, "Yangın eğitimi nasıl ciddiye alınıyorsa, ruh sağlığı ve şiddeti önleme çalışmaları da aynı ciddiyetle ele alınmalıdır. Okullarda kriz önleme ve müdahale planları mutlaka hazır olmalıdır," dedi.

Onarıcı Adalet: "Hata Yapma Hakkı Var, Zarar Verme Hakkı Yok"

Ergenlik dönemindeki gençlerin hatalarının cezalandırılmak yerine eğitsel bir fırsata dönüştürülmesi gerektiğini savunan Tarhan, "onarıcı adalet" kavramını önerdi:

• Cezalandırmak yerine telafi: Suç işleyen gence ceza vermek yerine topluma hizmet projelerinde görev verilmesi, hatasının sonuçlarını anlamasını sağlar.

• Küçük düşürmeme: Bir gencin arkadaşlarının önünde küçük düşürülmesi öfke birikimine ve ani patlamalara yol açabilir.

Şiddetin "Öncü İşaretleri" Nasıl Anlaşılır?

Prof. Dr. Tarhan, şiddet ve intihar gibi ağır vakaların çoğunlukla önceden sinyal verdiğini belirterek şu belirtilere dikkat çekti:

• Ani Kişilik Değişimleri: Neşeli bir çocuğun durgunlaşması veya sessiz birinin aşırı hareketli hale gelmesi.

• Duygusal Duyarsızlaşma: Dijital dünyadaki şiddet içeriklerine sürekli maruz kalan gençlerde empati duygusunun zayıflaması.

• Küçük Belirtiler: Küçük çaplı fiziksel veya sözel şiddet eğilimleri, daha büyük olayların habercisi olabilir.

Ergenliğin Üç Temel İhtiyacı: Aidiyet, Yeterlilik, Anlam

Gençlerin bu fırtınalı dönemi sağlıklı atlatabilmesi için üç duygunun tatmin edilmesi gerektiğini vurgulayan Tarhan; gencin kendisini bir yere ait hissetmesi, bir alanda yeterli olduğunu görmesi ve yaptığı işin anlamlı olduğuna inanması gerektiğini belirtti. Bu ihtiyaçlar karşılanmadığında, gençlerin kendilerini ispat etmek için zorbalığa veya yanlış gruplara yönelebildiği ifade edildi.